อัพไว้ระบายเล่นๆนะ

มันเป็นความ "มึน" ของเราเองแหละ...

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อก่อน...เราเคยชอบใครคนนึงแบบบ้าพลังมากๆ

ให้หมด มีอะไรทุ่มให้หมด เสร็จแล้วแป้ก...

ยอมรับว่าตอนนั้น แค่อยากให้เค้าหันมาชอบเราด้วย

มึนไปพักใหญ่ๆ เลิกยุ่งกับเค้าไปเลยช่วงนึง แล้วก็กลับมาคุย เล่น เจอกันก็ทักกัน

แบบพี่ๆน้องๆ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรกับเค้าหรอก(มั้ง?)

แล้วตอนนี้ก็กลับมาชอบอีกแล้ว

แรกๆไม่ยอมรับด้วยซ้ำว่ายังคิดถึงยังเป็นห่วงเค้าอยู่

เพื่อนๆที่รักก็พูดกรอกหูทุกวันๆ จนในที่สุดก็รู้ตัวซะที

เหอๆๆ นี่เรายังห่วงเค้าอยู่จริงๆหรอเนี่ย

แต่แปลกที่คราวนี้ ขอแค่แอบมองก็พอแล้ว แค่ได้เห็นหน้าแล้วรู้ว่าสบายดี ก็พอใจแล้ว

วันนั้น... มีงานวิทย์ พี่เค้าเป็นเด็กวิทย์ก็เลยต้องจัดซุ้ม

แล้วพวกเราก็โดนอาจารย์สั่งให้มาจดบันทึกการทดลอง

ทีนี้ว่างจัด เลยเดินแวะไปที่ซุ้มพี่เค้า โดยมี ก้อย อิ้ง เรา ทราย (แม่บัวไปห้องปกครอง -*-)

ก็ยืนกันแบบนี้ แล้วพี่เค้าก็สาธิตไปเรื่อยๆ โครงงานที่เอาเกลือมาทาไม้ขีดแล้วแปะกับน้ำแข็งอ่ะ

(โครงงานไรเนี่ย ได้ข่าวเล่นมาตั้งกะป.3 แล้วนะเฉยจังวะ -*-)

ระหว่างสาธิต พี่เค้าก็เงยหน้าขึ้นมาคุยกะก้อย หันมาหัวเราะกับอิ้ง แล้วก็มองหน้าทราย

แล้วเราหละ?...ยืนเป็นรูปปั้นชางมินรึไงวะ มองผ่านซะงั้น...

ก็เลยเดินเลี่ยงๆออกมา แต่ก็โดนทรายฉุดให้กลับไปเซ็นชื่อให้ซุ้มพี่เค้า T_T

แล้วก็เขยิบมาซุ้มข้างๆ เอาสบู่มาติดที่ท้ายเรือแล้วเรือจาแล่น

พี่แกก็เดินมาอธิบายแทนเจ้าของซุ้มซะงั้น แล้วก็ยังคงเป็นอย่างเดิม

ไม่มองหน้ากันเลย T_T สงสัยจะเซ็งเรามากสินะ...

เราก็เลยกะชิ่ง ไม่เซ็นชื่อให้อีก แต่โดนทรายฉุดกลับมาอีก -*-

ตอนเราเซ็นชื่อ พี่แกก็คงงงๆ ทำไมหน้าเราบูดเป็นตูดน้อยๆของลิงเลยหว่า

จากเหตุการณ์นั้นก็เลยทำให้เรารู้สึกงงๆ พี่เค้าเป็นอะไร ทรายบอกเค้าอายเรา

อาเมน!~ ขอให้เป็นเรื่องจิงเถอะ จะดีใจมากๆๆๆ เพราะเราก็อายเค้าเหมือนกัน 55+

แล้วก็เมื่อวัน 2 วันก่อน ตอนเย็นๆ กำลังจะกลับบ้าน แต่ไอปลา(หื่น) มันจะกลับด้วยก็เลยต้องรอมัน

ซึ่งมันกำลังคุยกับพี่เค้าอยู่ เราจะไปยืนรอนานๆมันก็เมื่อย ก็เลยนั่งด้วยก็ได้วะ

เรียงลำดับการนั่ง... พี่คนนั้น ไอปลา อิ้ง เรา แล้วก็ก้อยซึ่งนั่งหันหน้ามาคุยกะเรา

ระหว่างคุย...ไม่แม้แต่จะมองหน้ากันอีกแล้ว -*- เราก็เลย เออ คุยกะก้อยก็ได้วะ!!~

แล้วตอนนั้น เอาจาคอบไปให้ไอปลา ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆพี่เค้า ส่งกระเป๋าให้มัน มือก็สั่นแด๊กๆๆๆ

โว้ย เขินเว่ย >< ...แต่ ไอบ้านั่นก็ยังคงคุยจ้อซะ ไม่หันมามองมั่งเลยนะ!!

(เด๋ววันหลังจะเดินเข้าไปตีหัว ถ้าไม่หันมามองก็ให้มันรู้ไปเซ่!!! 555+)

แล้วซักพักก็มีคนโทรมาหาพี่เค้า รับสายได้น่ารักมาก จ้ะจ๋าๆ

แล้วซักพักก็เริ่มแหกปากตะโกน กรูก็นั่งอยู่หน้าโรงอาหารเนี่ย พีซีทีก็ใช้เบอร์เดิม

แล้วพอคุยเสร็จก็หันมาชวนเพื่อนเราไปงานลีลาศห้องเค้า

เรานั่งฟังอยู่ก็เลยติ๊ต่าง เข้าข้างตัวเองซะหน่อยว่า

เออ แหกปากซะดัง สงสัยคงอยากคุยกะเรามั่งแหละมั้ง? แต่คงจะไม่กล้าพูดกันตรงๆ

แล้วก็ อย่างน้อยก็ได้นั่งอยู่ด้วยกัน แม้จะมีเพื่อนผู้น่ารักกั้นอยู่ตั้ง 2 คนก็เหอ

แล้วช่วงนี้ก็เจอประสบการณ์เฉียดอีกมากมายแต่ก็ยังไม่มองหน้ากันเหมือนเดิม

มาเดินโฉบๆให้เรา "มึน" เล่นๆ

แล้วดูช่วงนี้เค้าค่อนข้างจะอ่อยแหะ 55+

คุยกับเพื่อนอยู่ก็หันมาซะพอดีสายตาเราอยู่บ่อยๆ มายืนอยู่แถวๆพวกเราก็บ่อย

เดินผ่านก็บ่อย ...เหอะๆๆๆ ใครรู้ช่วยบอกทีเถอะ ว่าพี่เค้าเป็นไร -*-

ไม่อยากเข้าข้างตัวเอง ไม่อยากเพ้อจนไม่ลืมหูลืมตาแบบเมื่อก่อนนี้

เออ...ว่าจะอัพเรื่องอยากร้องไห้ ไหงมันกลายเป็น เรื่องมึนๆ แทนวะ -*-

เฮ้อ พูดแล้วงง อยากร้องไห้จริงๆนะเนี่ย แต่ร้องไม่ออกจริงๆ

ทำไมวะ นี่เราเป็นไรเนี่ย -*-

ใครรู้ช่วยบอกที ทำไมเราถึงอยากร้องไห้?

(ยาวกว่าอัพวันเกิดเยซองอีก -*-)

(อยากร้องไห้จริงๆนะเนี่ย ถึงร้องได้ก็ร้องทีละแหมะสองแหมะแล้วหยุด)

(มันไม่หายอึดอัดหงะ -*-)

(ไปแระ พูดมากจิงๆ -*-)

(ตอบคำถาม มึนๆ ของเราทีนะ ช่วยหน่อย)